BEZSIŁY
sł. Piotr Brymas

 Są takie bezsiły
Prawdy, wstydy złudzeń
Stan mocno pochyły
Nieważki jak ludzie.

 Nie ma się co czepiać
Nikt się nie utrzyma
Przekręca się ziemia
I odsłania finał.

Są takie bezsiły
Między mną a Tobą
Wchodziliśmy obcy
Wychodzimy sobą.

Nie ma co narzekać
Czas się szybko łamie
Każdy gdzieś przeciekał
Kiedy zajrzy w pamięć.

Ref.
Nosimy bezsiły
Stany ratunkowe
Bez nich sami sobie
Najwięksi wrogowie.
Nosimy bezsiły
W za gorącej głowie
Jak dotyk cierpliwy
Jak Bożą podpowiedź

Są takie bezsiły
Bieguny człowieka
Zanim się skończymy
Pozwolą przeczekać

Nie ma się co ścigać
Dyscyplin co losów
Każdemu ten wynik
Na który miał sposób.

 

Są takie bezsiły
Wyjścia awaryjne,
W których, prawo przeżyć
Ma to, co nie pilne

Nie ma co udawać,
Że się wszystko może
Im się bardziej spala
Tym się gaśnie gorzej.